تمرینات استقامت هسته ای تمریناتی می باشند که باعث افزایش پایداری تنه و ستون فقرات می شوند. اینگونه از تمرینات از طریق تمرینهای عضلات لگن, شکم و کمر قابل حصول می باشند.

زمانیکه این عضلات پایدار کننده تقویت شوند, عضلات ناحیه بازو و پا دارای پایه قویتری جهت انجام فعالیت می باشند. این امر باعث می شود که حرکات بازو و پا تحت کنترل بیشتری صورت بگیرد و باعث بهبود کیفیت حرکات و کاهش احتمال آسیب دیدگی می شود.

مزایای تمرینهای استحکام هسته ای

1- اینگونه از تمرینات باعث ساپورت بیشتری برای کمر می شوند و ریسک احتمال آسیب کمر را کاهش می دهند.

2- باعث ایجادیک پایه قوی برای عضلات بازو و پا می شود و کنترل حرکات آنها را بهبود می بخشد.

3- باعث بهبود جهت یابی حرکات عضلانی می شود.

4- چنانچه عضلات پایدار کننده استقامت بیشتری کسب کنند, انجام تکنیک های مختلف حتی با افزایش خستگی نیز قابل انجام می باشد.

5- توانایی ورزشکار جهت مقابله با حریف مقابل, در ورزشهای پر برخورد افزایش میابد.

نمونه ای از تمرینات استحکام هسته ای

این تمرینات به مراحل متعددی تقسیم می شود و هر کدام از آنها باید قدم به قدم تکمیل شود. انجام حرکات مرحله بعدی بدون تسلط کامل به حرکات مرحله قبلی جایز نمی باشد. این مراحل شامل:

1- مرحله یک: شامل آموزش انقباض عضلات عمقی (Deep Muscles) که باعث افزایش پایداری ستون فقرات می شود, می باشد. در ابتدا این مرحله احتیاج به تمرکز بالایی دارد. هر فرد باید با استفاده از توانایی های خود مهارت کافی در این مرحله را بدست بیاورد. این مرحله شامل زمان مشخصی نمی باشد و پشتکار از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد.

2- مرحله دو: شامل افزایش ظرفیت استقامت عضلات عمقی پایدار کننده ستون فقرات می باشد, که شامل انقباض عضلات در موقعیت های مختلف تا مدت زمانی که می توانید می باشد. انجام این حرکات با تمرین بیشتر آسانتر می شود.

3- مرحله سه: شامل حرکت بازو و دست در زمانیکه که عضلات پایدار کننده ستون فقرات منقبض می شوند, می باشد.

4- مرحله چهار: شامل پیشرفت در تمرینهای استقامت هسته ای در زمانیکه عضلات پایدار کننده عمقی ستون فقرات منقبض می شوند, می باشد.